21 Νοεμβρίου 2017

Παλιό τραγούδι κι άγιασε απ’ την πολλή αγάπη



..να μπορείς να αποφύγεις τη βαρβαρότητα αυτής της εποχής. .. να παραμείνεις άνθρωπος με τρυφερότητα. Με το δικό σου βλέμμα. Η ζωή είναι ένα δώρο που μας δίνεται μία φορά...
Χρόνης Μίσσιος 20 Νοεμβρίου 2012

18 Νοεμβρίου 2017

Επίκαιρο - προφητικό


Τι ωραία βιβλία που γράφουμε, τι ωραία τραγούδια που ψάλλουμε, τι ωραία μνημόσυνα που κλαίμε.

Όλοι αυτοί οι πολεοδόμοι, φιλόσοφοι, οικονομολόγοι, καθηγητές κτλ. που γράφουν, συζητούν, αγορεύουν σε συνέδρια και σεμινάρια για τη βαρβαρότητα των πόλεων,τη μαζοποίηση, την αλλοτρίωση, το αδιέξοδο του σύγχρονου τεχνολογικού πολιτισμού, από προοδευτική πάντα σκοπιά, αριστερή και συνήθως άκρως ριζοσπαστική - πόσο βολεμένοι οι ίδιοι σε θέσεις με γερούς μισθούς και επιμίσθια, με παροχές και ταξίδια, πόσο δεμένοι οι ίδιοι με το σύστημα που καταριούνται και, υποτίθεται, αγωνίζονται για την ανατροπή του, πόσο βέβαιοι τελικά πως τίποτα ευτυχώς δεν κινδυνεύει ν' αλλάξει, τουλάχιστο στο αμέσως προσεχές μέλλον.

«Με προκαλούν» είπες.
Μανόλης Αναγνωστάκης - Το περιθώριο '68 - '69

Η Ελλάς της υγειούς επιχειρηματικότητας παρούσα σε κάθε σημαντικό διεθνές γεγονός.


Αλαφούζος, Ρέστης,Βαρδινογιάννης ,Κόκκαλης ,Μαρέβα και όλα τα καλά παιδιά στα ParadisePapers. Η Ελλάς της υγειούς επιχειρηματικότητας παρούσα σε κάθε σημαντικό διεθνές γεγονός.
#όλοι_μαζί_offshore

9 Νοεμβρίου 2017

δόθηκε η απάντηση στο "ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο"

Vasiliki Siouti

Πριν από λίγο ανέβασα στο τουίτερ ένα σχόλιο για τα όπλα που πουλά η κυβέρνηση στη Σαουδική Αραβία. Στο σχόλιο απάντησε πριν από λίγο ο αρμόδιος υπουργός και θεωρώ την απάντησή του εξόχως διαφωτιστική.

8 Νοεμβρίου 2017

Σκάνδαλο «Ianosgate» (ενάντια στην παράξενη ομερτά των καιρών)


Ας υποθέσουμε, βρε αδελφέ, πως ο Τσοχατζόπουλος πήρε αρκετά εκατομμύρια ευρώ μίζες από τα εξοπλιστικά. Ας υποθέσουμε επίσης πως έπρεπε αυτά τα λεφτά να τα ξεπλύνει. Σκέφτηκε λοιπόν να «επενδύσει» ένα-ενάμισι εκατομμύριο ευρώ στο γνωστό βιβλιοπωλείο της Θεσσαλονίκης ΙΑΝΟΣ. «Χμ… πάντα ήθελα ένα βιβλιοπωλείο στην Αθήνα» θα σκέφτηκε ο ιδιοκτήτης Νίκος Καρατζάς. Θα το κάνω και μεγάλο. Στέκι μουσικό και βιβλιοφιλικό. Ιδού λοιπόν: Αλυσίδα Πολιτισμού ΙΑΝΟΣ ΑΕ. Και κάπου εδώ οι υποθέσεις τελειώνουν και αρχίζουνε οι βεβαιότητες. Με βάση τις αποφάσεις τόσο του πρωτοδικείου όσο και του εφετείου, ο Άκης Τσοχατζόπουλος, μέσω της σκοτεινής εταιρίας Noris AG, τροφοδοτούσε επί 10 χρόνια με μαύρο χρήμα τον ΙΑΝΟ και ο ΙΑΝΟΣ, το βιβλιοπωλείο κόσμημα της Θεσσαλονίκης κι έπειτα της Αθήνας, το ξέπλενε μέσω των βιβλιοπωλικών και εκδοτικών δραστηριοτήτων του, μοιράζοντας αφειδώς διαφημιστικό χρήμα εδώ και κει, διοργανώνοντας ακατάπαυστα «Συναντήσεις με Συγγραφείς», «Συναντήσεις με Μουσικούς», «Απρόβλεπτες Συναντήσεις», «Συναντήσεις Κορυφής», «Ποιητικές Συναντήσεις» και χίλια μύρια άλλα που με κάνουν να αναρωτιέμαι φωναχτά: είναι το «Ianosgate» το μεγαλύτερο σκάνδαλο στο χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας; Γελάνε μέχρι και οι σελιδοδείχτες. Προφανώς και είναι, κι ας επικρατεί εκκωφαντική σιωπή στην πιάτσα. Τόσο εκκωφαντική που, αν είσαι αδαής, σου δίνεται η εντύπωση πως πρόκειται απλώς για ένα ποινικό αδίκημα και όχι για την καταδίκη μιας ολόκληρης πρακτικής που πρωταγωνίστησε επιβλητικά στην ελληνική πραγματικότητα τα τελευταία τριάντα χρόνια αποστεώνοντας το καλλιτεχνικό πεπραγμένο και πασοκοποιώντας τον ελληνικό πολιτισμό.

Διότι ο Ιανός δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι το βιβλιοπωλείο που άλλαξε τα ήθη στον ελληνικό πολιτισμό σε όλα τα μέτωπα: εκδοτικά, συγγραφικά και εργασιακά. Είναι το βιβλιοπωλείο που σχημάτισε στην ελληνική πραγματικότητα την τεχνοκρατική ιδεολογία του πολυχώρου, εισάγοντας από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 την αναγκαιότητα της βιβλιοπαρουσίασης, τροφοδοτώντας με ποιητικό γκλάμουρ το χώρο του βιβλίου. Οραματίστηκε πρώτος τον πολιτισμό ως μία αλυσίδα, φορώντας απροκάλυπτα μηχανάκια-μετρητές πωλήσεων στους λαιμούς των εργαζομένων και πρωτοπορώντας στο κυριακάτικο άνοιγμα των καταστημάτων του. Κι όλα αυτά ενώ στο πατάρι ακουγότανε το «πάγωσε η τσιμινιέρα» εις το όνομα ενός κατ’ επίφαση πλουραλισμού που έχει ως μόνη ιδεολογία το μάρκετινγκ.

Όλη αυτή η κατάσταση ισχυροποίησε την έννοια του θεσμικού κύρους στο χώρο του πολιτισμού εγκαθιδρύοντας ένα νέο κατεστημένο γεγονός, που οριοθετούσε ταυτόχρονα και ένα νέο περιθώριο στο χώρο των γραμμάτων. Ο συμμετέχοντας ένιωθε πως ανήκε σε μια ανθηρή πνευματική ελίτ, πως έχαιρε αναγνώρισης και εκτίμησης, και πως επιβεβαίωνε μια ηθική δικαίωση. Με λίγα λόγια λοιπόν, από τη μια πλευρά, την άνωθεν, ο ΙΑΝΟΣ είχε γίνει το θεσμικό πλυντήριο μαύρου χρήματος και από την άλλη πλευρά, την κάτωθεν, είχε μετατραπεί σε μια πολιτιστική μηχανή κύρους στο χώρο της τέχνης. Είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακό όταν συνειδητοποιείς πώς ένας έμπορος όπλων στη Ρωσία μπορεί να σχετιστεί με το πόνημα «Θάνατος στο ξημέρωμα» της Σώτης Τριανταφύλλου, για να μεταχειριστώ ένα τυχαίο εκδοτικό παράδειγμα των εκδόσεων ΙΑΝΟΣ.

Θα μου πεις, για στάσου, τόσες εκατοντάδες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια στον ΙΑΝΟ, έχουν υπαιτιότητα όλοι οι συμμετέχοντες; Προφανώς και δεν έχουν, τουλάχιστον η μεγάλη πλειοψηφία εξ αυτών. Ακόμη κι αν εκ της συμμετοχής τους προσέφεραν de facto συγκάλυψη και νομιμοποίηση στο ξέπλυμα μαύρου χρήματος δεν είναι δυνατόν να γνώριζαν τα λογιστικά πεπραγμένα της «εστίας πολιτισμού» στην οδό Σταδίου ούτε και πως η αλληγορία του διπρόσωπου ρωμαϊκού θεού Ιανού είχε γίνει ρεαλισμός και πρότυπο συμπεριφοράς. Κι ούτε προφανώς μπορούσαν να αντιληφθούν πως η έστω λιγοστή συγκίνηση που προκαλούνταν στους αποστειρωμένους χώρους πολιτισμού πέρναγε μέσα από υπόγειους λογαριασμούς της Eurobank EFG Private Bank Luxebourg SA. Καμιά υπόνοια επίρριψης συλλογικής ευθύνης από πλευράς μου. Το γεγονός όμως πως δεν ευθύνονται ποινικά, ούτε καν ηθικά, δε σημαίνει πως δεν υπάρχει μία, ας την ορίσουμε καλλιτεχνική ευθύνη, που αφορά ακόμα και τον θεατή ή αναγνώστη, που αφορά ακόμη και μένα, που γράφω αυτό το κείμενο, επειδή είχα αγοράσει το «κατά Ματθαίον» του Χριστιανόπουλου από το εν λόγω βιβλιοπωλείο. Γιατί η όλη κατάσταση είναι δηλωτική της κρίσης αξιών που διάγουν τα ελληνικά γράμματα και ο ελληνικός πολιτισμός γενικότερα.

Δεν μπορεί ο πνευματικός άνθρωπος να περιφέρεται ως καρικατούρα εδώ και κει, να πέφτει τόσο εύκολα θύμα εκμετάλλευσης πνευματικών εμπόρων, να μην βρίσκει το σθένος να πει και κάποια όχι στα προσκλητήρια που του αποστέλλονται, να μην μπορεί, εν τέλει, να διακρίνει πως η δόξα και η καταξίωση δεν αποτελεί αυτοσκοπό κι ούτε σχετίζεται με την ποιότητα του έργου.

Ας ελπίσουμε πως το «Ianosgate» θα αποτελέσει ένα γερό μάθημα προς όλους μας, ακόμα και για τους πιο ανυποψίαστους αναγνώστες, ενεργοποιώντας την διαδικασία μιας συλλογικής ενδοσκόπησης στο χώρο του πολιτισμού. Είναι η ώρα να κοιτάξουμε τον πραγματικό Ιανό στα μάτια. Τον θεό που ζει δίπλα στις πύλες και τα περάσματα. Νάτη η εποχή των ενάρξεων.
  
Σαμσών Ρακάς από Ασσόδυο
 *Ο Σαμσών Ρακάς γεννήθηκε το 1981. Ζει στην Αθήνα όπου και εργάζεται ως ρεμβαστής.
 

2 Νοεμβρίου 2017

a nostalgia for a belief


“If you know that I am an unbeliever, then you know me better than I do myself. I may be an unbeliever, but I am an unbeliever who has a nostalgia for a belief.”
Pier Paolo Pasolini
2 Νοεμβρίου 1975 στην παραλία της Όστια, κοντά στη Ρώμη, σε μια θέση χαρακτηριστική των μυθιστορημάτων του,βρίσκεται δολοφονημένος ο Πιερ Πάολο Παζολίνι ,ο άπιστος που γύρισε την καλύτερη ταινία για το Χριστό (ενάντια στον φανατισμό ενός ορισμένου μαρξισμού κι ενός ορισμένου λαϊκισμού)