22 Ιουλίου 2017

GPS σε εργαζόμενους, καινοτόμο και εναρμονισμένο με το "ευρωπαϊκό κεκτημένο"


 
Εταιρία διανομής φυλλαδίων στην Πάτρα βάζει GPS σε εργαζόμενους των 3 ευρώ/ώρα για να ξέρει που βρίσκονται. Η σιδερένια μπάλα είναι μπανάλ και αντιαναπτυξιακή. 
Το GPS είναι καινοτόμο και εναρμονισμένο με το "ευρωπαϊκό κεκτημένο"
Αλήθεια ,η Ανεξάρτητη (λέμε τώρα ) Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ακούει ;
 
Από patrastimes

Στην Πάτρα την τρίτη πόλη της χώρας ο εργασιακός μεσαίωνας ζει και βασιλεύει. Ενδεικτικό των όσων συμβαίνουν στην πρωτεύουσα της Δυτικής Ελλάδας σε επίπεδο εργασίας το γεγονός, ότι εταιρεία η οποία έχει έδρα την Πάτρα αλλά δραστηριοποιείται και σε όμορους νομούς, ειδικευόμενη στην διανομή διαφημιστικών εντύπων, κυριολεκτικά παρακολουθεί σε κάθε βήμα τους εργαζόμενους σε αυτή, φορώντας τους GPS.

Ουσιαστικά πρόκειται για παρακολούθηση ακόμα και την ώρα που πηγαίνουν στην τουαλέτα , ενώ εάν ο εργαζόμενος που έχει αναλάβει την διανομή του υλικού σε συγκεκριμένη έκταση τολμήσει να καθίσει έστω και ένα λεπτό για να ξεκουραστεί, αμέσως το ανακαλούν την τάξη καθώς το σύστημα παρακολούθησης τους ενημερώνει πως σταμάτησε να περπατά.

Οι συνθήκες εργασίας παραπέμπουν σε εποχές γαλέρας , καθώς όταν γίνεται η πρόσληψη η συμφωνία περιλαμβάνει εργασία 5 ωρών έναντι 17.5 ευρώ μεροκάματο, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, με τους εργαζόμενους να υποχρεώνονται σε δουλειά από τις 7.00 το πρωί έως τις 9.00 με 9.30 το βράδυ.

Ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους υποχρεώνεται να διανύει καθημερινά μία απόσταση 42 χιλιομέτρων χωρίς δικαίωμα για ξεκούραση ενώ δεν του διατίθεται ούτε ένα μπουκάλι νερό. Ουσιαστικά όποιος αντέξει και παραμείνει στη συγκεκριμένη δουλειά διανύει καθημερινά κυριολεκτικά ένα μαραθώνιο.

«Μήπως είσαι παλιοκουμούνι….»;

Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν και οι απειλές και προσβολές προς παραδειγματισμό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των όσων εισέπραξε ένας από τους εργαζόμενους όταν κατά τις ημέρες του καύσωνα ζήτησε από την εταιρεία να τους χορηγεί μερικά μπουκάλια νερό.

Η απάντηση ενός εκ των υπευθύνων είναι αποκαλυπτική του κλίματος που επικρατεί καθώς απευθυνόμενος στον εργαζόμενο του είπε σε έντονο ύφος « Να σου πω ρε μάγκα μήπως είσαι κρυφοκουμούνι; Λες και ακούω να μιλάει ο Πελετίδης», για να προχωρήσει ακόμα πιο πέρα αναφέροντάς του « αύριο που θα πηγαίνουμε για διανομή στον Πύργο, θα δεις στα φραουλοχώραφα πώς και πόσες ώρες δουλεύουν οι πακιστανοί και άμα λάχει τους ρίχνουν καμιά τουφεκιά και δεν τρέχει και τίποτα…»!!!

Να σημειωθεί πως το λιγότερο που υποχρεώνεται να περπατήσει ο κάθε ένας υπάλληλος είναι 14 ώρες ενώ για πληρωμή υπερωριών – η συμφωνία είναι για 5 ώρες εργασία την ημέρα – ούτε λόγος. Παράλληλα όποιος δεν αντέξει και δηλώσει πως σταματάει η πληρωμή των δεδουλευμένων του γίνεται ένα με δύο μήνες μετά!!!

Ετσι χτίζουν οι κυβερνήσεις της πλάκας τα πλεονάσματα της συμφοράς


Γονείς παιδιών ΑΜΕΑ διαμαρτύρονται έξω από το υπουργείοΥγείας για την πολιτική που αφήνει χωρίς κονδύλια, επιδόματα και φροντίδα τα παιδιά τους,ενώ η λαλίστατη στα social media πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας απουσίαζε..

Μέχρι και ένα χρόνο μένουν απλήρωτοι από τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) οι γονείς για τις ειδικές θεραπείες των παιδιών τους.Αποτέλεσμα , λόγω οικονομικής αδυναμίας ,να έχουν διακόψει πολλά από τα παιδιά τις λογοθεραπείες, τις εργοθεραπείες και όποια άλλη υποστήριξη ακόμη και για σοβαρά προβλήματα όπως ο αυτισμός.

G.B"..το κόλπο έχει ώς εξής:δεν πληρώνουν εργοθεραπείες, μετά χρωστάς στο κεντρο που τις κάνει, κάποια στιγμή κι αυτοί με το δίκιο τους σου λένε δεν αντέχω και επειδή ντρέπεσαι σταματάς να πηγαίνεις το παιδί. έτσι χτίζουν οι κυβερνήσεις της πλάκας τα πλεονάσματα της συμφοράς"

17 Ιουλίου 2017

Αυτό έχω να πω στον Δ. Σαββόπουλο για τα παιδιά στο Λαύριο


   
Αντικαταστήσαμε όλα τα συν-, συλλογικότητα, συνέρχεσθαι, συνεταιρίζεσθαι, συμπάσχειν, συμπάθεια με το αυτό-, αυτοαναφορικότητα, αυτοπάθεια, αυτισμός… Έτσι χάσαμε τη δυνατότητα του ξεσηκωμού. Γιατί «Επαναστατικός άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί να βάλει τον εαυτό του στη θέση ενός άλλου»(Ρος Ντέιλι). Γι’ αυτό η αλληλεγγύη γίνεται το επίκαιρο πρόταγμα-σύνθημα των ημερών. Αλλά η αλληλεγγύη οφείλει να είναι αγωνιστική και πολιτική κι όχι η ατομική εκείνη συμπόνια του φιλόπτωχου ταμείου που άλλοτε ενώνει κι άλλοτε διαφθείρει και σε κάθε περίπτωση εξευτελίζει.

Συμπάσχουμε όχι γιατί θέλουμε να ξορκίσουμε μέσα από τις διάφορες τελετουργίες, όπως αυτή του Παναθηναϊκού Σταδίου, τη δυστυχία αλλά γιατί θέλουμε να άρουμε την αδικία. Μέσω της ατομικής συμπόνιας και της απολίτικης φιλανθρωπίας, αυτής που δεν ενδιαφέρεται για τις αιτίες της δυστυχίας, ο εγωισμός, αντί να αμβλύνεται από τον αλτρουισμό, ενισχύεται. Γι’ αυτό η ανθρωπιστική δράση που δεν συνδέεται με την πολιτική πράξη είναι άτολμη, επιφανειακή, ευκαιριακή, διεφθαρμένη. Γι’ αυτό ο δημοκρατικός τόπος που ενώνει στον κοινό στόχο της καταπολέμησης της ανεργίας, της πείνας και όλων των άλλων κοινωνικών αδικιών, είναι ο πολιτικός τόπος της κοινής δράσης, εκεί όπου συνυφαίνεται πιο αποτελεσματικά το αίσθημα του εαυτού μας με το αίσθημα του Άλλου. Αντίθετα, η σύγχρονη ευαισθησία μένει στείρα χωρίς ένα πολιτικό πλαίσιο που θα επιτρέπει τη δημιουργία πραγματικών και διαρκών αποτελεσμάτων και συνεπώς την ολοκλήρωση της «ανθρωπιάς» μας.

Αυτό μόνο έχω να πω στον Διονύση Σαββόπουλο, ότι δηλαδή αφαίρεσε την αγωνιστική πλευρά της αλληλεγγύης, την αιτία της δυστυχίας των «παιδιών στο Λαύριο» και την πολιτική αντιμετώπισή της. Τίποτ’ άλλο…

ΥΓ: Θα το πω και πάλι: Η διαφορά της "αλληλεγγύης" του Αριστερού και της φιλανθρωπίας του χρυσαυγίτη, είναι ότι ο δεύτερος ενδιαφέρεται μόνο για τα δικά του παιδιά -τα ελληνόπουλα, τα χριστιανόπουλα-, ενώ ο πρώτος για τα παιδιά όλου του κόσμου.

Γιώργος X. Παπασωτηρίου (aRTI news)

12 Ιουλίου 2017

Αντιστέκομαι όπως οι ελιές της πατρίδας μου


 12-7-2017
 Εξτρεμιστικά στοιχεία από Μεσολόγγι και Αγρίνιο (έγραψε στην έκθεσή της η συμβολαιογράφος) απέτρεψαν πλειστηριασμό μικρής επιχείρησης (λιοτρίβι).

της αφιερώνουμε το Αντιστέκομαι του "εξτρεμιστή" Ν.Βρεττάκου

Αντιστέκομαι
Αντιστέκομαι όπως οι ελιές της πατρίδας μου, οι σκληρές
σαν τα κόκαλα τ’ αντρειωμένου, που τους λείπουν οι μαύρες
μαντήλες μονάχα για να μοιάζουν με τις μανάδες μας·
που σφηνωμένες γερά στην απόλυτη πέτρα,
αδιαφορούν για τις θύελλες, αναπνέουν τις αστραπές
και τις κάνουνε μες στους πικρούς τους
χυμούς ειρήνη και φως.


11 Ιουλίου 2017

Δακτυλίωση νεοσσών πελαργών στην νοτιότερη φωλιά της Ελλάδας – στην Μάκρη Αρκαδίας

Οι νεοσσοί της Μάκρης Αρκαδίας.Φωτογραφία: Ματου Καλλούτση
 Στις 2 Ιουλίου 2017, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η δακτυλίωση νεοσσών πελαργών σε μια και ξεχωριστή φωλιά στην Μάκρη Αρκαδίας - την νοτιότερη φωλιά πελαργών στην Ελλάδα!
Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος η αναπαραγωγή των πελαργών στην Πελοπόννησο τράβηξε την προσοχή πολλών παρατηρητών πουλιών και των κατοίκων της περιοχής. Το γεγονός είχε και έχει ενδιαφέρον γιατί σε αυτά τα μέρη οι πελαργοί είχαν να φωλιάσουν πάρα πολλά χρόνια.

 Η δακτυλίωση των τριών μικρών πελαργών στην Μάκρη Αρκαδίας έγινε έπειτα από αρκετή παρακολούθηση και εκτίμηση της ηλικίας τους, μιας και γίνεται περίπου ένα μήνα πριν οι νεοσσοί θα κάνουν την πρώτη πτήση. Κατά τον έλεγχοτης κατάστασης των μικρών πελαργών (απαραίτητες μετρήσεις, ζύγισμα, οπτικόςέλεγχος) διαπιστώθηκε, ότι ανάπτυξη και το βάρος τους εξελίσσονται ικανοποιητικά. Οι νεοσσοί ήταν πολύ καλά ταϊσμένοι, με αρκετό λίπος, επιβεβαιώνοντας ότι οι πελαργοί-γονείς βρίσκουν στην περιοχή αρκετή τροφή για να ταΐσουν τα μικρά τους.
Στο ζύγισμα ο ελαφρύτερος νεοσσός είχε βάρος 1,82kg, ο μεσαίος 1,96kg και ο τρίτος - βαρύτερος ζύγιζε 2,38kg.
Παράλληλα με την δακτυλίωση έγινε σχολαστικός έλεγχος της φωλιάς για επικίνδυνα αντικείμενα, όπως οι σπάγκοι, πλαστικές σακούλες, πετονιές, πλαστικά τσουβάλια κτλ.

Ώρα για το ζύγισμα.Φωτογραφία: Μιχαήλ-Αγγελος Κουτσαύτης
Η φωλιά καθαρίστηκε με προσοχή γιατί τα αντικείμενα αυτά αποτελούν πάντα μεγάλο κίνδυνο για τους νεοσσούς (μπορούν να τραυματίσουν σοβαρά τα άκρα των νεοσσών, ακόμα και θάνατο).
Την διαδικασία της δακτυλίωσης την συντόνισε εθελοντικά για δεύτερη χρονιά η Εύα Στετς ,συνεργάτης Ελληνικού Κέντρου Δακτυλίωσης Πουλιών και μαζί της μια έμπειρη ομάδα που προσέφερε σημαντική βοήθεια: Νικόλαος Νούλας, Μιχαήλ-Άγγελος Κουτσαύτης, Διονύσης Κουτσαύτης, Ματου Καλλούτση, Αθανάσιος Μαρίνης, Βούλα Τσιλιμπή και Χρήστος Βυθούλκας (όλοι εθελοντές).

Μπαίνουν τα δακτυλίδια.Φωτογραφία: Μιχαήλ-Αγγελος Κουτσαύτης
Το επιχείρημα αυτό δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αν δεν υπήρχε η πολύτιμη υποστήριξη από την κ. Βασιλική Γεωργοπούλου από την Μάκρη Αρκαδίας και από τον Διευθυντή ΔΕΔΔΗΕ της Τρίπολης, κ. Ηλία ο Κούρο, που φρόντισαν για την παροχή τεχνικού προσωπικού και απαραιτήτου καλαθοφόρου.
Σε όλους αξίζουν πολλά θερμά συγχαρητήρια και πάρα πολλά ευχαριστώ!

Το ανέβασμα προς την φωλιά.Φωτογραφία: Εύα Στετς
Αξίζει να σημειωθεί, ότι η δακτυλίωση είναι μια δοκιμασμένη και ασφαλής μέθοδος μαρκαρίσματος πουλιών, που χρησιμοποιείται διεθνώς εδώ και πολλά χρόνια. Στον λευκό πελαργό ο σκοπός της δακτυλίωσης είναι η μελέτη της μετανάστευσης και η δυνατότητα πιο ολοκληρωμένης παρατήρησης του, τόσο στις μετακινήσεις όσο και στην αναπαραγωγή.
Τα τελευταία χρόνια στην δακτυλίωση πελαργών χρησιμοποιούνται τα δαχτυλίδια τύπου ELSA, που είναι πολύ ανθεκτικά αλλα δεν ενοχλούν τον πελαργό και δίνουν μεγάλη δυνατότητα της αναγνώρισης από απόσταση. Το κάθε δακτυλίδι έχει μοναδικό αριθμό, τον κωδικό της χώρας και την διεύθυνση του Ελληνικού Κέντρου Δακτυλίωσης Πουλιών. Έτσι αν ένας πελαργός με τέτοιο δακτυλίδι θα παρατηρηθεί στις μετακινήσεις του σε κάποια άλλη χώρα η αν κάποτε θα γυρίσει
και θα κάνει φωλιά στην Ελλάδα – θα γίνει αμέσως γνώστη η ταυτότητα του και θα δώσει στους ειδικούς πολύτιμες πληροφορείς για την μετανάστευση, συνθήκες διαβίωσης, αναπαραγωγής κ.α.

Ο πελαργός είναι ένα μεταναστευτικό πουλί, που έρχεται στη χώρα μας κάθε Άνοιξη και φεύγει το Φθινόπωρο. Αν στο μέρος που φωλιάζει μπορεί να τραφεί ο ίδιος (και να ταΐζει τα μικρά του), «δένεται» με την περιοχή και με την φωλιά.
Μπορεί ακόμα και να «πολεμάει» και να υπερασπίζεται την φωλιά του, όταν άλλος, ξένος, πελαργός (πελαργοί) προσπαθεί να διεκδικήσει το σπιτικό του.

Οι νεοσσοί των πελαργών δεν γυρίζουν από τις νότιες χώρες (κυρίως από την
Αφρική) ούτε μαζί με τους γονείς τους και ούτε τον επόμενο χρόνο. Υπάρχει ένα διάστημα 3-4 χρόνων, που τα νεαρά πουλιά πρέπει να ωριμάσουν για να επιστρέψουν στην χώρα μας για να κάνουν δική τους οικογένεια (γυρίζουν συνήθως κοντά στην περιοχή που εκκολαφτήκαν).
Έτσι, εκτός από το επιστημονικό κομμάτι – όταν διαπιστώνεται ότι ένας πελαργός(που κάποτε ήταν μωρό) γυρίζει στην χώρα του και αναγνωρίζεται το δακτυλίδι – η χαρά της επιστροφής μοιράζεται και στους κάτοικους που θα τον δουν ξανά - και η χαρά με την συγκίνηση είναι πάντα μεγάλη.
Τέτοιες, ευχάριστες επιστροφές, με αναγνωρισμένα δακτυλίδια ευχόμαστε στα πελαργάκια από την Μάκρης Αρκαδίας!

Κείμενο: Εύα Στετς – εδικός δακτυλιωτής λευκών πελαργών, συνεργάτης
Ελληνικού Κέντρου Δακτυλίωσης Πουλιών 

Φωτογραφίες: Μιχαήλ-Άγγελος Κουτσαύτης, Ματου Καλλούτση, Εύα Στετς,Βούλα Τσιλιμπή και Διονύσης Κουτσαύτης

Παραλαβή των νεοσσών.Φωτογραφία:Βούλα Τσιλιμπή
Αναμνηστική φωτογραφία με την απομάκρυνση από την
φωλιά.Φωτογραφία :Διονύσης Κουτσαύτης

 ΥΓ Θούριος :Ευχαριστούμε την κ. Εύα Στετς για το κείμενο ,τις φωτογραφίες και κυρίως για τη δουλειά της ομάδας . Ευχόμαστε πολλές επιστροφές στους "αγγέλους της άνοιξης"

14 Ιουνίου 2017

Οι τόποι μας, οι ρίζες μας, τα χωριά μας


Μένια Μαραγκού 

Η ζωή μου, οι θύμησές μου, το καταφύγιό μου.

Αυτά είναι ο τόπος μου και δεν έχει διόλου να κάνει με τη ράτσα μου ή την πόλη που τυχαία γεννήθηκα.
Είναι τα παιδικά μου χρόνια και τα καλοκαίρια μου, η αγκαλιά της γιαγιάς μου και ο πετρόχτιστος φούρνος της, που κάθε πρωί μύριζε αχνιστό ψωμί. Είναι η κούνια που ‘χε σκαρώσει ο παππούς μου στην κληματαριά και η γειτόνισσα που με φίλευε κόκκινα λουκούμια στη ρούγα.

Είναι οι άνθρωποι, η φύση, το απάγκιο μου. Είναι το χωριό μου, που δε γεννήθηκα εκεί, μα που πονάω κάθε δέντρο, κάθε ζωντανό και κάθε λιθαράκι του. Είναι και το χωριό της συμμαθήτριάς μου, που τη «φιλοξενούσε» για να περνάμε μαζί τα καλοκαίρια μας και που τόσο τ’ αγάπησε, ώστε πριν χρόνια να εγκατασταθεί μόνιμα πλέον εκεί. Σ’ έναν τόπο άγριο, παρθένας ομορφιάς, γιατί καθώς λέει, θέλουν χώμα οι ρίζες και στα τσιμέντα δε ριζώνεις.

Η σύνδεση του ανθρώπου με τον τόπο του, είναι πολλαπλάσια στα χωριά απ’ ότι στις πόλεις, είναι αλλιώτικη, βαθιά, σαν ένα αρχέγονο μουρμουρητό της φύσης στο είναι του ανθρώπου. Γι’ αυτό και το ξερίζωμά του είναι πιο επώδυνο, πιο βίαιο.

Δεν έχει να κάνει με τα ντουβάρια, ούτε με την ύλη και τις βολές, έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων και τα βιώματά τους. Γι’ αυτό και ο πόνος του αφανισμού ενός χωριού δεν εκλογικεύεται. Δεν μετριέται με αποζημιώσεις, ούτε με αντικατάσταση. Είτε είναι το χωριό του παππού και της γιαγιάς, είτε ο τόπος φερτών κατοίκων που τ’ αγάπησαν, είτε των πεισματάρηδων μόνιμων κατοίκων που αρνήθηκαν να το εγκαταλείψουν για ν’ αρπάξουν μια ευκαιρία.

Χωριά πληγώθηκαν βαριά στη Λέσβο και η Βρίσα ισοπεδώθηκε από το χτύπημα του σεισμού. Ο οικισμός Ανάργυροι στο Αμύνταιο τίθεται σε αναγκαστική απαλλοτρίωση εξαιτίας κατολίσθησης, που δεν είχε να κάνει με τα στοιχεία της φύσης.

Κι αν με τη φύση δεν μπορεί να τα βάλει κανείς, ο συναγερμός για τα «έργα» που αφανίζουν χωριά, χτυπά από χρόνια. Γιατί οι σχεδιασμοί που αποτιμούν σε κέρδη, δεν υπολογίζουν ανθρώπινο πόνο και κόπια μιας ζωής. Αποτιμούν σε χρήμα τις ρίζες των ανθρώπων είτε αυτό συμβαίνει στις περιοχές της εξόρυξης στη Χαλκιδική, είτε στο φράγμα του Αχελώου, είτε οπουδήποτε αλλού.

Παγώνει το αίμα στη σκέψη του αφανισμού οποιουδήποτε τόπου. Ένας άνθρωπος χάθηκε στη Λέσβο και αυτό είναι, η μη επουλώσιμη πληγή. Για τα υπόλοιπα πρέπει όλοι να φροντίσουμε, όπως μπορεί ο καθένας. Να ξαναφτιάξουμε τα χωριά που χτυπήθηκαν και να τα κάνουμε καλύτερα, μπας και απαλύνουμε λίγο τον πόνο, και να προστατεύσουμε με νύχια και με δόντια τις ρίζες των ανθρώπων σε όσα μέρη απειλούνται. Αυτό είναι που μας αναλογεί

Από :Τέταρτο

 

12 Ιουνίου 2017

Δεν θα το ξανακάνει...


Αποκλειστικό !!
Η συγκλονιστική απολογία του Γκίκα Χαρδούβελη, που οδήγησε στην αθώωσή του..

"Με ομόφωνη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρβούβελης κρίθηκε αθώος για το αδίκημα της μη υποβολής δήλωσης πόθεν έσχες."

 

Από:  Διαδηλώνω γιά την πατρίδα μου καί στό όνομα όσων της χάρισαν τη ζωή τους